Elewarr powinien być także oddzielony od KGS, bo w strukturze tej ostatniej nie ma szans by odzyskał swoją świetność i drogę rozwoju – stwierdza Związek Zawodowy Rolnictwa „Korona” w piśmie z dnia 12 marca 2024 r. do Ministra Aktywów Państwowych.
Związek powołując się na informacje opublikowane przez https://zyciestolicy.com.pl/dlaczego-kgs-doprowadza-elewarr-do-upadku/ stwierdza m.in.:
Spółka Elewarr znajduje się w tragicznym stanie, strata finansowa za ubiegły rok obrotowy wynosiła 95 mln złotych, w bieżącym roku obrotowym może wynieść nawet kilkadziesiąt milionów złotych, kredyt skupowy może nie zostać spłacony, grozi wyczerpanie własnych środków obrotowych. Na domiar złego ceny zbóż się załamały i brakuje perspektyw na ich wzrost. Co prawda fundusze własne Spółki są nadal dodatnie, ale faktycznie dochodowość Spółki jest ujemna.
Za tą sytuację, oprócz koniunktury, odpowiada Krajowa Grupa Spożywcza (formalny właściciel, nadzorowany przez Ministerstwo Aktywów Państwowych), z jego obciążającym i absurdalnym controllingiem (m.in. odnoszących się do cen i marż zbóż w 2026 roku, w sytuacji gdy nie sposób przewidzieć cen za kilka miesięcy), który wiązał się z dodatkowym zatrudnieniem osób (i kosztami), ingerencją KGS w decyzje zarządcze itd. KGS nie tylko nie wie, ale nie potrafi uzdrowić Spółki.
Dodatkowo nadzór rady nadzorczej i KGS nad Elewarrem był niewłaściwy. Przykładem może być fakt, iż rada oddelegowała do czasowego wykonywania funkcji w zarządzie jednego ze swoich członków. Choć umowa spółki, a także przepisy K.S.H. wyraźnie określają, że można być oddelegowanym jedynie na okres 3 miesięcy, dwukrotnie (ostatnio w styczniu) przedłużono oddelegowanie na 3 miesiące. W doktrynie i orzecznictwie uznaje się takie działanie jako niedopuszczalne, jako próba obejścia prawa (art.58 k.c.).
Przy okazji Związek przypomniał, że w latach 2018-22, kiedy byłem prezesem Spółki, Elewarr osiągał zyski rekordowe (w roku 2021/22 – ponad 40 mln zysku netto).
No cóż, dziś ratowanie Elewarru, jak zauważył Związek, jest z gatunku „Mission Impossible”. Oczywiście chętni na stanowiska i dojenie Spółki do końca zawsze się znajdą. Tylko czy nie szkoda tych 30 lat Spółki, pracowników i dostawców. Jeżeli będzie taka sposobność, nie wykluczam że podejmę się misji ratowania Spółki, ale nie wiem czy decydenci w sprawach Elewarru będą tym zainteresowani.
źródło: https://zzrkorona.blogspot.com/
