W PAIH SA po zakończeniu prac związanych z Expo Osaka doszło do masowych zwolnień w zespole odpowiedzialnym za projekt. Jak wynika z ustaleń, wszystkim pracownikom wręczono wypowiedzenia, wskazując jako powód likwidację departamentu oraz stanowisk.
Zwolniono, ale nie wszystkich
Decyzja ta budzi jednak poważne wątpliwości, ponieważ nie objęła wszystkich członków zespołu. W strukturze pozostały wybrane osoby, w tym Marta Zielińska, Mateusz Głowacki, Joanna Guz oraz Karolina Koszela.
Selektywny charakter decyzji kadrowych rodzi zasadnicze pytania: jakie kryteria zdecydowały o dalszym zatrudnieniu tych osób, skoro oficjalnie zlikwidowano cały departament? Czy decyzje miały charakter wyłącznie merytoryczny, czy też wpływ na nie mogły mieć inne czynniki?
W przypadku Mateusza Głowackiego dodatkowe wątpliwości budzi szybki awans na stanowisko eksperckie mimo relatywnie krótkiego doświadczenia. Z kolei obecność Karoliny Koszeli – wcześniej wskazywanej w kontekście ingerencji w dokumentację przetargową (? – red.) – rodzi pytania o standardy nadzoru i odpowiedzialności w instytucji.
Znaki zapytania ws. Marty Zielińskiej
Najwięcej znaków zapytania pojawia się jednak wokół Marty Zielińskiej. Według ustaleń odbywała ona wyjazdy do Serbii w związku z potencjalnymi działaniami dotyczącymi Expo 2027. W tym kontekście pojawiają się kluczowe pytania:
– Kto zlecił te działania i na jakiej podstawie?
– Jaki był formalny cel delegacji zagranicznych?
– Na jakim etapie znajduje się obecnie projekt związany z Expo Serbia 2027?
– Jakie środki publiczne zostały przeznaczone na te wyjazdy i jakie przyniosły one efekty.
Czy działania kadrowe w PAIH zmierzały do zamknięcia niewygodnego rozdziału?
Dodatkowo, według ustaleń, część osób zaangażowanych w projekt – w tym Maria Ostrowska oraz Joanna Rapita – bezpośrednio po zakończeniu Expo przeszła na zwolnienia lekarskie, co jeszcze bardziej komplikuje ocenę odpowiedzialności za realizację projektu.
W kontekście wcześniejszych doniesień o nieprawidłowościach w procedurach przetargowych oraz wyborze wykonawców, obecne działania kadrowe mogą być postrzegane jako próba zamknięcia niewygodnego rozdziału bez pełnego wyjaśnienia okoliczności.
Brak przejrzystych odpowiedzi wzmacnia wątpliwości dotyczące sposobu zarządzania projektem Expo Osaka – zarówno w wymiarze finansowym, jak i personalnym. Sprawa rodzi pytania o standardy podejmowania decyzji, mechanizmy nadzoru oraz odpowiedzialność osób kierujących projektem.
Na obecnym etapie kluczowe wydaje się przeprowadzenie niezależnej kontroli, która pozwoli ustalić, czy decyzje kadrowe oraz wydatkowanie środków publicznych były uzasadnione i zgodne z obowiązującymi zasadami.
A.Z.
zob. też https://zyciestolicy.com.pl/tag/expo-osaka-2025/
