Biogramu Edmunda Lajdorfa w internetowej Encyklopedii Solidarności – nie ma, a właściwie już nie ma. Jego nazwisko znajdziemy tylko w informacji dot. Regionu Białystok NSZZ „Solidarność”.
Edmund Lajdorf, inicjator i współorganizator tworzenia MKZ “Solidarność” w Białymstoku, jako członek prezydium w roku 1981 oddelegowany przez “S” do współpracy z NSZZFMO, obecnie zam. w Warszawie;
informuje na swojej stronie w 2010 roku NSZZ Policjantów Wielkopolski
Dziś nazwisko Edmunda Lajdorfa (zdjęcie z czasów Solidarności), jego zasługi tak jak wielu innych działaczy opozycji antykomunistycznej, znikają z przestrzeni publicznej, są umniejszane lub wręcz podważane.
Edmund Lajdorf uzyskał co prawda status działacza opozycji antykomunistycznej, ale Krzyża Wolności i Solidarności – już mu odmówiono. Za czasów PIS zmieniono kryteria ustawowe przyznawania Krzyża, aby móc odmówić przyznania Krzyża.
Przedstawionych poniżej materiałów, twierdzeń (w tym pod adresem prezesa IPN) nie będziemy oceniać. Nie nasza rola, ale jeżeli poniższe fakty są prawdziwe (a nie mamy powodu by w nie wątpić) nie sposób nie zadać pytania:
Instytut Pamięci Narodowej miał chronić naszą pamięć (także z okresu Solidarności), a co czyni?
To pytanie zadajemy także prezydentowi RP Karolowi Nawrockiemu, który zanim objął obecną funkcję był prezesem tego Instytutu.
Fałszywa narracja IPN
Poniżej materiał otrzymany od Lajdorfa dot. manipulacji dokonanych ws. jego biografii:
Google. 15.IX.2024. IPN od kilku tygodni Edmund Lajdorf i Jerzy Prajzner są oczerniani przez Prezesa IPN Pana Nawrockiego fałszywą informacją (podaną w II t. E-S, s. 359 – 12 lat temu) przez dyr. Archiwum Państwowego Marka Kietlińskiego z Białegostoku, który napisał, „…którym zarzucono niewłaściwe kierowanie MKZ, oraz uległość wobec władz woj.”
Pan M. Kietliński zerżnął te zdanie z pracy dyplomowej esbeka – dopisując, uległość wobec …” – [Legionowo. Wyższa Szkoła Oficerska MSW. 1987r., – s. 11/z 107. IPN BU 001708/2803] funkcjonariusza SB chor. Antoniego Krzywosza z Białegostoku, który posługiwał się m. in. kłamliwymi wypowiedziami tajnych współpracowników z lat 1982-1985.
Na pytanie Lajdorfa: skąd ta wiedza, Kietliński odpowiedział: ludzie mówili, Lajdorf zapytał: jacy ludzie? Nie odpowiedział. Czy to ludzie Kietlińskiego?, a może to byli ludzie z dawnej SB, albo ludzie – dawni tw? Informacja ukazała się w Google (Edmund Lajdorf) IPN ES „Region Białystok NSZZ „Solidarność”. Hasła rzeczowe”. To jest zemsta Prezesa IPN Pana Nawrockiego i jego świty, za list (16 stron) Pana Lajdorfa (z 2021r.) do Prezydenta, który oskarżył pracowników IPN o fałszowanie historii powstania Białostockiej „S”, i nadanie KWiS tajnym współpracownikom służby bezpieczeństwa.
Krzywosz: s. 16. Doraźna Komisja Rewizyjna oświadczyła, że usunięci w przeszłości członkowie Prezydium – Prajzner, Lajdorf, Bujwicki (ponadto usunięci L. Sławiński, Z. Puchalski, E. Komarzewski – inf. E.L.) posądzeni zostali bezpodstawnie i powinni wrócić na swoje stanowiska w MKZ”. Tak pisał esbek w 1987 roku – na podstawie dokumentów wyniesionych w workach z MKZ…, donosów tw…, a „historyk” Marek Kietliński o tym nie wspomniał, zapomniał, czy to było dalsze działanie – zdyskredytowanie działaczy „S”.
Panie Kietliński! Dyrektorze Archiwum Państwowego w Białymstoku. Zerżnąłeś Pan treść …z pracy dyplomowej esbeka i wstawiłeś do tomu II. Encyklopedii Solidarności. I tą treść .. „niewłaściwe kierowanie MKZ-em itd.” IPN teraz po 12 latach! wyciąga Pana tekst i umieszcza w Google, aby zdyskredytować Lajdorfa i Prajznera.. tylko dlatego, że Lajdorf ośmielił się oskarżyć (10.04.2021) pracowników IPN, że IPN uhonorował tajnych współpracowników odznaczeniem KWiS (w tym tw – pracownika IPN w Białymstoku.
Google. 6.X.2024. IPN zmienił narrację… napisał: „26 I 1981 obowiązki przewodniczącego MKZ objął Feliks Gołębiewski, z Prezydium odeszli Edmund Lajdorf, J. Prajzner, którym zarzucono niewłaściwe kierowanie…” . IPN poprzedni wpis z 15 września usunął!
Fałszywa treść IPN (czytaj: także Kietlińskiego). Nie odeszli, a zostali usunięci z Prezydium: red. L. Sławiński, czł. prezydium B. Bujwicki, przewod. MKZ „S” J. Prajzner, czł. prezydium E. Lajdorf… w późniejszym czasie czł. prezydium Z. Puchalski, czł. prezydium E. Komarzewski.
Tych członków usunął Gołębiewski [z grupą tw w prezydium, a także trzech nowych członków, których dokooptował (Relacja F. Gołebiewskiego s. 114 „Stan wojenny na Białostocczyźnie”, autor Marek Kietliński, Adam Szot), aby mieć większość podczas głosowania – byli to Waldemar Rakowicz, już po rozmowach z SB w hotelu „Crystal” /inf. E.L./, Ryszard Szczęsny, późniejszy tw., pseudonim „Murzyn” /inf. E.L./ i Józef Nowak. Ta trójka „przebierała nogami”, aby być we władzach! MKZ „S”].
Po trzech m-cach Komisja Rewizyjna, przewodniczący (sędzia SW) Tadeusz Iwaszczuk przywróciła ich ponownie do prezydium (ale wszyscy odmówili ponownego wejścia do prezydium). Obecne Prezydium, które ich usunęło podało się do dymisji.
W II t. E-S. nazwisko Edmunda Lajdorfa nie jest pogrubione! IPN pogrubił! Kietliński wpisał tylko inicjał J. przy Prajznerze! Nie napisał pozostałych, których Gołębiewski usunął. W tym artykule (E-S, t.II, s. 359-362, 5 szpalt) jest wiele nieścisłości. Brak wzmianki, że 7. października 1980, Lajdorf będąc inicjatorem (wraz z innymi) zorganizował zebranie (około 200 os.) – scalając kilkadziesiąt zakładów pracy w jeden MKZ „S” – na które zaprosił Jarosława Kaczyńskiego. Z informacji Lajdorfa wynika, że M. Kietliński dopuścił się w swoich publikacjach kilkadziesiąt błędów merytorycznych i przekłamań! IPN posługuje się fałszywymi tekstami /nie pierwszy raz/
Encyklopedia Solidarności t. II, s. 231.
w wersji papierowej i elektronicznej, IPN wyraził zgodę, w następnych latach strona elektroniczna została usunięta! przez Tadeusza Ruzikowskiego red. naczelny „Diagramy” IPN. (poniżej zapis rozszerzony) 1980
Edmund Lajdorf, ur. 11 XI 1944 w m. Burg. […w niewoli niemieckiej, zrodzony z rodziców – wywiezionych na roboty przymusowe. W czasie wojny obie rodziny były represjonowane przez Niemców i Rosjan – wywózki, śmierć. Mama /Petronela/ została wywieziona do Niemiec w 1941. Uciekła jesienią 1942, aresztowana we Frankfurcie n/Odrą, 2 m-ce w więzieniu, następnie w Berlinie. Ponownie do m. Burg, pobita przez „bauera”.
Polska pod zaborami: pradziadek /Franciszek/ ur. 1850 Białystok, dziadek /Alfons/ ur. 1895 Białystok /metryka/, tata /Czesław/ ur. 4.12.1916 Charków, chrzest parafia rzymskokatolicka pw. ZN Maryi Panny (м. Хaркiв, jego rodzice: Alfons Lajdorf i Aleksandra Zacharow Lajdorf „австриҋские подданые” /austriaccy poddani/). [Metryka urodzenia z 09.01.2018, Konsul Generalny RP w Charkowie].
Tata, udział w walkach – obrona Łomży, dostał się do niemieckiej niewoli (nr 31679) w ’39 pod Zambrowem (strzelec 6 komp. 42. pułku piechoty z Białegostoku), obóz jeniecki stalag m.in. XX-B Marienburg, XXI-A Schildberg, XI-A Altengrabow, następnie w 1941r. zmuszony do niewolniczej pracy na terenie Niemiec. W 1945 rodzice wrócili do Polski.
Dziadek /Alfons/ – sekretarz Chrześcijańskiego Związku Zawodowego Robotników Przemysłu Włókienniczego „Praca” w Białymstoku /1936/, aresztowany w ’39 przez NKWD, skazany 2.07.1940 na 8 lat zsyłki ciężkich robót przez Sąd (art. 74 KK Białoruskiej RepublikiSocjalistycznej), jako „społeczno niebezpieczny element” – zastrzelony, NKWD 10.02.1941 „Workuta”, Republika Komi ASRR.Wykaz NKWD, t. 383, k. 122, nr 829944. Wywieziono pozostałą część rodziny].
Pomnik dziadka-symboliczny-stoi na cmentarzu w Białymstoku.
Edmund w latach 1964-1966 odbywał zasadniczą służbę wojskową, JW: Ostróda, Elbląg-kapral, d-ca czołgu. Ukończył Technikum Mechaniczne w Białymstoku, absolwent Policealnego Studium Poligraficznego w Warszawie. 1974-1978, pracownik dz. Gospodarki Taborem i dyspozytor transportu w Zakładach Transportu Mięsnego w Białymstoku; 1978-1981 dyspozytor transportu w Budowlanej Spółdzielni Pracy w Białymstoku.
Kalendarium
Od18 IX 1980 w NSZZ „Solidarności”;
3 IX Przy ul. Kopernika 34 (KIK – Klub Inteligencji Katolickiej) w Warszawie zgłasza przystąpienie zakładu (BSP- Budowlana Spółdzielnia Pracy w Białymstoku) do Nowych/Wolnych NSZZ;
5-6 IX Organizator strajku w dz. Transportu oraz w dziale Budowlano-Technicznym BSP;
10 IX Przewodniczący Komitetu Założycielskiego Nowych Niezależnych Samorządnych Związków Zawodowych; 12 IX /13 IX dwukrotna rozmowa z Jarosławem Kaczyńskim, Warszawa, ul. Bednarska 9 (Punkt Informacyjny o zakładaniu Nowych Niezależnych Zw. Zawodowych); 13.09.80 – ponownie w KIKu; 16.09.80 przyjazd J.K. do BSP z pełną walizką materiałów inf., którą w czasie podróży zostawił w aut. PKS (śledzony przez SB) i gonił ją (taxi z przygodami) do Zambrowa;
18 IX Przewodniczący Komitetu Założycielskiego NSZZ „Solidarność”
7 X Inicjator, współorganizator tworzenia MKZ Białystok, – na zebranie przez E. Lajdorfa został zaproszony prawnik Jarosław Kaczyński. „Wniosek o izolowanie Jarosława Kaczyńskiego na wypadek poważnego zagrożenia bezpieczeństwa kraju z 16.10.1980. KWMO Białystok”. [Próba aresztowania 12.12.81, zameldowany w „Hotelu Asystenta”, w tym czasie był w swoim domu w Warszawie. Z 12/13 – przygotowywał się do zajęć ze studentami (Filia Uniwersytetu Warszawskiego w Białymstoku)];
12 X 1980 – 25 I 1981 Członek Prezydium MKZ „S” Region Białystok; uczestnik prac sekcji budowlanej, nauczycielskiej, interwencji; prowadzi w Regionie rejestrację Komisji Zakładowych „S”;
24 X Uczestnik na sali rozpraw w Warszawie rejestracji statutu „Solidarności” („wślizgnął się” bez zaproszenia);
30 X Po wyborach – przewodniczący Komisji Zakładowej NSZZ „S” (zdekonspirował esbeka – brat prezesa spisującego w kadrach /kadrowiec Osiwalski/ z akt osobowych, dane organizatorów strajku);
7 XI Inicjator, organizator akcji ulotkowych (m.in., protest dot. rejestracji „S” z gabinetu nieświadomego wojewody Kazimierza Dunaja!, w trakcie spotkania władz – MO i „S”), i 9/10 I 81 (dotyczy wolnych sobót);
9 XI Organizator wyjazdu do Gdańska na posiedzenie KKP – Krajowej Komisji Porozumiewawczej „S” (Bernard Bujwicki – /członek KKP/, wice przewodniczący prezydium MKZ „S” Jan Wołoski), m.in. dostarczenie list zarejestrowanych zakładów pracy w MKZ „S”. Otrzymuje od Lecha Kaczyńskiego (uprzedzony o wizycie przez swojego brata Jarka), ogromną ilość materiałów /odezwy, uchwały, komunikaty, biuletyny regionalne/. Zostaje przez Lecha wprowadzony na posiedzenie KKP „S”;
16 XI. i 24 XI 80 Opracował, przygotował i zorganizował druk pierwszych numerów pisma MKZ „Biuletyn Informacyjny „S” poza zasięgiem cenzury i SB […uzyskał od cenzora zapis, że nie podlega cenzurze GUKPPiW. Podłożył cenzorowi Jantasowi do podpisu tekst ulotki (uchwała MKZ) o zezwolenie do druku, i następnie treść samego zezwolenia (po przepisaniu przez sekretarkę Halinę Sawicką) wkleił do Biuletynu i wydrukował poza zasięgiem SB, i władz naszego miasta (montaż, druk – przez pracowników powielarni – w Urzędzie Wojewódzkim na ul. Mickiewicza!);
wielokrotnie uczestniczy w spotkaniach m.in. z władzami miasta, dziennikarzami, w KWMO; Inicjator i organizator wydawania przepustek przedstawicielom KZ „S” na zebrania MKZ „S”, (tylko Lajdorf wydawał – kilkaset imiennych przepustek), materiałów informacyjnych dla KZ, (druk poza zasięgiem władz);
28 XI Decyzja o izolowanie…, następnie… „Wniosek o izolowanie Edmunda Lajdorfa w warunkach poważnego zagrożenia bezpieczeństwa Państwa i porządku publicznego z dnia 28.11.80; 11.12.1980; Zaktualizowano 6.02.1981. Następnie 19.10.81; 11.11.81 r., – KWMO Białystok. Naczelnik. Wydz. „A” ppłk Antoni Antończyk”;
Po 8 XII 80 Organizator drugiego „garnitur” Prezydium MKZ NSZZ „S” (po rozmowie z Jarosławem Kaczyńskim) na wypadek zagrożenia: powołanie nowych członków Prezydium MKZ „S”, sieć łączności, struktur rejonowych; mając dostęp, ujawnił przewodniczącemu MKZ „S” J. Prajznerowi materiały SB (paszkwile o białostockich działaczach „S”) znajdujące się w szafie pancernej wojewody Dunaja!;
25 I 1981 Inspiracja służb SB, przewrót w prezydium – Lajdorf usunięty wraz z przewodniczącym Jerzym Prajznerem, Bernardem Bujwickim, redaktorem Leszkiem Sławińskim, następnie: Zbigniewem Puchalskim, Eugeniuszem Komarzewskim przez „pożytecznych idiotów” z prezydium i współpracującymi z SB m.in.: tw. S. Przestrzelski, tw. K. Kamiński, ktw. późniejszy tw W. Rakowicz, późniejszy tw R. Szczęsny, J. Nowak (W.R, R.Sz, J.N., dokooptowani przez F. Gołąbiewskiego do prezydium, aby mieć większość przy głosowaniu – i usunięciu członków prezydium „S”. Relacja F.G. z 2 IX 2009 z książki /s.116/ Stan wojenny…” M. Kietliński, A. Szot);
25 IV (Nadzwyczajne Zebranie MKZ „S”) Lajdorf odmówił (wraz z Prajznerem, Bujwickim i Puchalskim) ponownego członkostwa w Prezydium MKZ „S”; (MKZ „S” udzieliło absolutorium b. Prezydium z przed 25.01.81. Komisja Rewizyjna: sędzia Tadeusz Iwaszczuk (SW), usuniętych działaczy ponownie przywraca do Prezydium – jednak wszyscy zrezygnowali. Dotychczasowe Prezydium złożyło dymisję, ale MKZ „S” nie przyjął – powód, przygotowanie do Zjazdu Walnego Zebrania Delegatów;
4 VI 81 Delegat na I WZD Region Białystok; 26 VI członek Zarządu Regionu „S”;
15 IX Członek Prezydium ZR „S”; odpowiedzialny m.in. za współpracę za grupę harcerzy z Kręgu Instruktorów Harcerskich im. Andrzeja Małkowskiego /KIHAM/, powstającymi KZ „S” oraz z nowymi Zw. branżowymi „S”;
(20 X 1981) Oddelegowany z ZR „S” Region Białystok (jedyny przedstawiciel w Polsce z „Solidarności”) do współpracy z Ogólnopolskim Komitetem Założycielskim Związku Zawodowego Funkcjonariuszy MO; uczestniczył /październik 1981/ w uzyskaniu tajnego dokumentu (wypis z Biuletynu Instruktażowego nr 8, z sierpnia 1981r. / art. 65. ust. 2. pkt. 7 o MO. tj. dla dobra służby/.) z Wydziału Kadr KWMO w Białymstoku dotyczy zwalnianych funkcjonariuszy MO w Polsce wraz z sierż. sztab. Elizą Kustra, sierż. Andrzejem Radzickim, sierż. Krzysztofem Florczykowskim (od 14.12.81 internowani /oprócz E.K./ [A.R. przykuty kajdankami do kaloryfera przez SB (prowadzący śledztwo kpt. Andrzej Siemieniuk), bity w twarz i żołądek w obecności prokuratora Bohdana Sawickiego (domagał się 7 lat więzienia)], następnie 20.05.82 cała trójka skazana przez sędziego Jana Sidoruka na 1.6 m-cy więzienia w zawieszeniu na 3 lata. /II Ds. 70/81/); Po założeniu rewizji (SW) w składzie: s. Zofia Siekludzka, s. Barbara Lenarciak, s. Jadwiga Żybolewska-Ławniczak utrzymały wyrok. Jedyny taki proces członków ZZ FMO w Polsce za zdradę tajemnicy służbowej MSW;
[Delegacja Ogólnopolskiego Komitetu Założycielskiego ZZ FMO reprezentująca na zebraniu w Warszawie w dniu 1.06.1981 ponad tysiąc delegatów z całej Polski (z 40. tys. milicjantów, którzy zgłosili akces wstąpienia do nowo tworzonych Związków Zawodowych) – , po nieudanych rozmowach z Kiszczakiem wróciła na tarczy. Teraz po 38 latach (2019 r.) dowiadujemy się, kto zdecydował, aby nie było Związków Zawodowych w MO. … dokument z szafy Kiszczaka. W dniu 3 czerwca 1981 roku, generał dywizji Czesław Kiszczak pisał: <źródło IPN>.
… „Przewodniczący delegacji por. Mikusiński oświadczył w imieniu całej delegacji, że zgadza się ze stanowiskiem Przewodniczącego Komisji Koordynacyjnej, iż w organach MO i SB nie mogą funkcjonować związki zawodowe i wyraził zgodę na rozwiązanie proponowane przez przewodniczącego Komisji w postaci Rad Milicyjnych lub ich podobnych instytucji. /Samorządy Milicyjne. i.t.p. (…). Członkowie delegacji zobowiązali się do przeprowadzenia w swoich środowiskach aktywnej pracy wyjaśniającej niecelowości tworzenia związku zawodowego funkcjonariuszy MO”. (…). Za Prezydium Komisji gen. dyw. Czesław Kiszczak /…/. Otrzymują: – Prezes Rady Ministrów gen. dyw. armii W. Jaruzelski, – Sekretarz KC PZPR tow. K. Cypryniak, – Minister Spraw Wewnętrznych gen. dyw. M. Milewski. (fragment z „Informacji” /7 stron/ podpisanej przez Kiszczaka w dniu 3.06.1981 r.). Wiktor Mikusiński (przewodniczący tej delegacji Związkowej) w osobistej i nieuzgodnionej z nikim rozmowie w dniu 2.06.81 r. z Cz. Kiszczakiem – sam zdecydował za Związkowców, aby w organach MO nie były tworzone Związki Zawodowe. „Protokół ustaleń” obu Komisji (MSW i ZZ FMO) został podpisany dopiero w dniu 5.06.1981 r.].
(X-XI) Inicjator i współorganizator /wraz z Florczykowskim, Radzickim/ wysyłki listów (mat. inf. o ZZ FMO i „S”) do funkcjonariuszy MO i SB w Białymstoku oraz jednostek MO w woj. białostockim;
(5 XI) Interweniował w KWMO (SB. Sekcje Bezprawia – siedlisko żmij). Spotkanie z płk. Sylwestrem Rogalewskim i szefostwem SB wraz z Bernardem Bujwickim w sprawie represjonowania członków ZZ FMO – opis: B. Bujwicki, „Mój Rok 1980”. Wyd. Buk, Białystok 2013, s. 199-200.; uczestnik – tajnych spotkań prezydium ZZ FMO Garnizon Białystok oraz niektórych tajnych spotkań z prezydium OKZ ZZ FMO w Warszawie; uczestnik akcji ulotkowych;
(2 XII) Wspieranie strajku podchorążych WOSP – Wyższa Oficerska Szkoła Pożarnicza w Warszawie;
(4 XII) Poświęcenie sztandaru w kopalni „Rozbark” w Bytomiu. […W tysięcznym pochodzie górników, mieszkańców miasta przy akompaniamencie orkiestry górniczej – na całej szerokości ulicy – szli z opaską ZZ FMO na ramieniu m. in. Przewodniczący ZZ FMO Ireneusz Sierański Warszawa /później Internowany/, członkowie: Andrzej Proba Bytom /Inter./, Tadeusz Pabiński Chorzów /Inter./, Andrzej Radzicki Białystok /Inter., areszt, pobity, skazany – wyrok/, Zdzisław Kledzik Warszawa /Inter./, Zdzisław K. Łakomski Szczecin /Inter., pobity/, Bernard Marsiske N. Sącz /Inter./, Julian Sekuła Lublin /w ukryciu, areszt/, Zbigniew Żmudziak Lublin /Inter., pobity/, Edward Żurawski Gorzów Wlkp., Krzysztof Durek Kraków, Edward Wiśniewski Szczecin /Inter., pobity/, Jan Zborowski Kraków /Inter./, Wiesław Tarnas Sosnowiec, Franciszek Hakuba Chorzów, oraz Edmund Lajdorf NSZZ „Solidarność” Region Białystok /do 4.05.84 r. w ukryciu, AŚ. Rakowiecka, pobity/];
(10-11 XII 1981) Inicjator, organizator (wraz z A. Tokarczukiem z KK „S”) i uczestnik spotkania przedstawicieli OKZ ZZ FMO (sierż. I. Sierański – przewodniczący, por. J. Sekuła, sierż. K. Florczykowski) z Prezydium KK „S” w Gdańsku dotyczącego poparcia „S” w sprawie rejestracji ZZ FMO;
(12 XII) Z grupą zwolnionych z pracy członków ZZ FMO uczestnik głodówki w Stoczni im. A. Warskiego w Szczecinie przeciw represjom KGMO i MSW wobec ZZ FMO oraz prawo funkcjonariuszy MO do zrzeszania się w związki zawodowe. [Uczestnicy protestu głodowego: Przewodniczący sierż. Ireneusz Sierański Warszawa, st. sierż. Zdzisław Łakomski Szczecin, mł. chor. Marian Sadłowski Szczecin, sierż. Henryk Sosnowski Szczecin, sierż. sztab. Edward Wiśniewski Szczecin, st.sierż. Edward Żurawski Gorzów Wlkp., sierż. Stanisław Kaszczuk Warszawa, ppor. Julian Sekuła Lublin, st. sierż. Tadeusz Pabiński Chorzów, st. sierż. Andrzej T. Proba Bytom, sierż. Krzysztof Florczykowski Białystok, sierż. Andrzej Radzicki Białystok, oraz Edmund Lajdorf członek prezydium NSZZ „Solidarność” Region Białystok].;
……….
13-15/16 XII 1981 Uczestnik strajku w Stoczni Szczecińskiej spacyfikowanego przez ZOMO – Zmotoryzowane Oddziały Milicji Obywatelskiej; następnie w ukryciu przez 973 dni (w tym czasie przesłuchujący matkę funkcjonariusz SB informuje, że „zabiją syna jak się nie ujawni”), początkowo w Szczecinie (pracownicy Stoczni: Adam i Janina Wiśniowieccy, sybiraczka Elżbieta Rykowska); [E.L. … sierpień ’82 przekazuje łączniczce Barbarze Pietraszuk (nauczycielka) ulotki, i wyklejoną gazetę /plakat/ „Głos Szczeciński”.]; Następnie w ukryciu od 12 IX 1982 w Białymstoku, od XII 1982 w Warszawie;
III 1982, SB odebrała opłacane mieszkanie spółdzielcze przydzielone 3 XII 1981 jemu i jego matce;
IX 1982 – V 1984 Członek Tymczasowej Komisji Regionalnej w Białymstoku;
1983-1984 Drukarz i kolporter wydawnictw podziemnych w Warszawie m.in. książek – Zeszytów Edukacji Narodowej, „KOS”, „Tu i teraz” (szef szkoleń drukarzy KOS-a Tomek Trepka);
II 1983 Przygotowana próba odbicia m. in. przez Tadeusza Bartczaka, Ireneusza Sierańskiego (w mundurach milicyjnych), i innych osób z “S” i funkcjonariuszem MO – Zbigniewa Romaszewskiego z Wojskowego Sądu Okręgowego w Warszawie w chwili przewożenia. Odwołano, brak zgody…
1983 W okresie letnim przekazuje informacje działaczowi ZZ FMO sierż. Tadeuszowi Bartczakowi od „informatyka milicjanta” ([—-] Naczelnik Wydziału Projektów i Programów Systemów Informacyjnych), o nastrojach i działaniach Kiszczaka w MSW… Tadeusz informuje Przewodniczącego ZZ FMO Irka Sierańskiego (Oświadczenie TB w posiadaniu E.L.). Informacje od „informatyka milicjanta…” Lajdorf potwierdził, jako świadek 23.09.2021 w Sądzie… w Warszawie (…), podczas rozprawy jawnej przeciwko ZE-R MSWiA. Wyrok (uzasadnienie 14 stron, m.in.: …„[—-] …działał w obszarze informatyki, nie pozyskiwał… i nie miał kontaktu z tw, …nie wykonywał czynności operacyjnych, …nie był przeszkolony. Nie naruszał praw ani wolności obywatelskiej, nie zwalczał opozycji demokratycznej i Kościoła…, pomagał ukrywającemu się działaczowi „Solidarności”), Sąd Okręgowy – „orzeczenie podlega wykonaniu, jako prawomocne i uprawnia do egzekucji – 13.01.2022 r. Sędzia /-/ [—-]”;
XII 1983 Współautor (wraz z płk. WP prof. dr hab. med. Andrzejem Dyduszyńskim z CSK WAM w Warszawie: aresztowany, zwolniony z pracy) w opracowaniu tekstu pt. „ 40-lecie Ludowego Wojska Polskiego – ciąg dalszy” (w odpowiedzi rzecznikowi prasowemu rządu Urbanowi) z 12.12.1983r., który następnie został rozpowszechniony przez Radio „Wolna Europa” w dniu 27 kwietnia 1984 r.”; uczestnik rozmów redakcyjnych (u Wojtka w mieszkaniu na Ursynowie) wydania historii obrazkowej „Solidarność-500 pierwszych dni” (m.in. z Wojciechem Starzyńskim, Andrzejem Witwickim, Gienkiem Madejem);
25 I 1984 Opracował i wydrukował w W-wie w kolorze, Informator Białostockich Nauczycieli NSZZ „S”;
4 V 1984 Aresztowany w Mińsku Mazowieckim – wydany /wystawiony/ przez tw. Bogdana Osiejewskiego z Warszawy z ul. Kijowskiej 25, (w czasie rewizji ukrył m.in. film; w trakcie konwojowania zjadł zapiski; w budynku MSW ukrył „fanty”); pobity za próby ucieczki z placu i z budynku MSW; przetrzymywany w Areszcie Śledczym w Warszawie przy ul. Rakowieckiej 37 (II Ds. 79/84, prok. W. Bardonowa, mjr SB A. Dębiec. „Inspektorat II WUSW Gdańsk, mjr Z. Pawlicki (…), wymieniony był członkiem Prezydium ZR „Solidarność” w Białymstoku, m.in. odpowiedzialnym za powołanie związków zawodowych w resorcie spraw wewnętrznych. W prowadzonej działalności na dywersyjne oddziaływanie w szeregach LWP i resortu spraw wewnętrznych wykorzystywał nawiązane uprzednio znajomości, a także dążył do pozyskania nowych, szczególnie w wymienionych wyżej resortach… Wydział III Biura Studiów Służby Bezpieczeństwa MSW. Maj 1984”,<źródło IPN>;
4 V Prowadził kilkudniową, a od 1 VI 1984 11-dniową głodówkę (od 6.VI. sztuczne karmienie – sonda, ukarany dwoma miesiącami twardego łoża), solidaryzując się ze współwięźniem Alfredem Bondosem – członek Prezydium KZ „S” WSK PZL ze Świdnika (w celi jeszcze byli: Tadeusz Żebrowski z PUPH POLEXPO z Warszawy (tata aktora Michała) przewodniczący Prezydium KZ NSZZ „S” i Zdzisław Najmrodzki – AC (Agent Celny) – o którym nakręcono film, nie podając, że był AC; Notatka inf. z 18.05.84, kpt. Feliksa Klimaszewskiego (BS SB MSW/Departament Studiów i Analiz – opinia białostockiej SB o działaczu… „dla Lajdorfa nie było spraw… nie do załatwienia…”; (II Ds. 79/84. „30.06.1984r. do Dyrektora Dep. II MSW płk. J. Seredy, …Ustalenia procesowe wskazują, iż E. Lajdorf organizował działalność opozycyjną w resortach MON i MSW… Dyrektor BŚ MSW płk Zb. Pudysz”, <źródło IPN>); przesłuchiwany przez kontrwywiad wojskowy;
11 VII 84 Zakaz wyjazdu z Polski do wszystkich krajów świata, od 10.07.84 do 10.07.87, /-/ mjr A. Dębiec;
3 VIII 84 Jeden z wyrzuconych (art. 65 ust. 2 pkt 7 – „dla dobra służby”) esbeków mł. inspektor Wydz. VII Dep. II MSW [—-] – w 1982 oddelegowany do Wydz. XIII i włączony do grupy sprawy krypt. „Kret” – (nieświadomy roli Lajdorfa) pisał: „Warszawa, 03.08.1984r. Minister Spraw wewnętrznych. Tow. Gen. Broni Cz. KISZCZAK. (…) … jestem w pełni świadom (…), nie wykazałem się dostateczną czujnością, jaka wymagana jest od funkcjonariuszy jednostki operacyjnej (…). Nie doprowadziłem w ten sposób do wcześniejszego zdemaskowania ukrywającego się Edmunda Lajdorfa (…), …Osłabienie mojej czujności tłumaczyć mogę dzisiaj nie tylko moim niedostatecznym jeszcze doświadczeniem w pracy operacyjnej, ale również faktem wyrachowanych i długofalowych działań zaplanowanych i realizowanych przez E. Lajdorfa* (…). Dla zdobycia mojego zaufania wymieniony posłużył się przyrodnią siostrą mego ojca [płk SB, inf. E.L.], którą wykorzystał do stworzenia sobie odpowiedniej legendy [legenda: „kuzyn, który pisze doktorat”, inf. E.L.] Uważam, że zdemaskowanie przestępczej działalności E. Lajdorfa (…) …było dla mnie zadaniem bardzo trudnym. (…). W związku z powyższym, będąc obecnie świadom zaistniałych faktów zwracam się do Towarzysza Ministra (…) umożliwienie mi kontynuowanie służby na wyznaczonym odcinku. (…).” (fragm. z dwustronicowego listu) <źródło IPN>,* to jedna z przyczyn sfałszowania wydruku ZSKO-88 przez SB. † 16.07.2022;
4 VIII 1984 Zwolniony na mocy amnestii* – bez zatrudnienia;
1984 – 1987 Wielokrotnie inwigilowany, zatrzymywany, przesłuchiwany, poddawany rewizjom; (w roku 1981, 1984, trzykrotnie /bezpośrednio przez oficera [—-] SB/ grożono śmiercią);
1985 – 1986 Zatrudniony w redakcji tygodnika katolickiego „Ład” w Warszawie – zwolniony za bojkot wyborów;
13 IX 1985 Sygnatariusz „Apelu stu” ws. bojkotu wyborów do Sejmu PRL;
1986 – 1988 Zwolniony z redakcji miesięcznika katolickiego „Wiara i odpowiedzialność” – red. techniczno/graficzny (zlikwidowanego pod naciskiem władz, m.in.: SB, Urząd Kontroli Publikacji i Widowisk, Urząd ds. Wyznań);
1987 Batalia z esbecko-sądowym klanem w odzyskaniu mieszkania odebranego jego mamie i Edmundowi (w czasie ukrywania się) w marcu 1982 przez SB, sprawa zakończona dopiero 24.07.1987;
1988-1990 Zatrudniony w redakcji gazety codziennej „Kuriera Polskiego” w Warszawie.
* […zaangażowanych było około 50. funkcjonariuszy SB /na podst. akt z przygotowywanego procesu/ ponadto Jaruzelski, Kiszczak, Siwicki, prok. Bardonowa, Jackowska. Przeniknięcie Lajdorfa skutkowało usunięciem z resortu funkcjonariuszy MSW i MON (…) . Przyszły proces musiałby te kwestie ujawnić, nawet gdyby był utajniony. Dlatego „zamieciono pod dywan” … gdyż zaszkodziłoby to też wizerunkowi PZPR! … i w roku 1984 m.in. z powodu tej właśnie sprawy ogłoszono amnestię.] Więzienie opuściło 1916 działaczy. (Bernard Bujwicki „MÓJ ROK 1980”. Białystok. 2013);
…….
1980 Rozpracowywany przez Wydz. IIIA SB KWMO w Białymstoku w ramach Sprawa Operacyjnego Sprawdzenia (SOS) krypt. „Usługodawca”;
1981 Poszukiwany przez Wydz. Śledczy KWMO w Gdańsku listem gończym w trybie doraźnym w 200-osobowej grupie działaczy krajowych „S” i ZZ FMO – krypt. „Klan”. Poz. 101. E.L. (IPN Gd 003/166/17);
1982 Rozpracowywany przez Wydz. III SB krypt. „Miasto”;
1982 – 1984 Rozpracowywany przez Wydz. V SB KWMO/WUSW w Białymstoku w ramach specjalnej Grupy Operacyjnej krypt. „Odrodzenie”; w ramach SOR krypt. „Mechanik”;
1983-1985 Rozpracowywany przez Wydz. III BS SB i Wydz. V Dep. MSW w Warszawie w ramach krypt. „Bona” (IPN BU 0222/270);
1984 – 1985 Rozpracowywany przez Wydz. V SB WUSW w Białymstoku w ramach KE krypt. „Wojtek” nadzorowanego przez Wydz. II Departamentu MSW;
1985 rozpracowywany przez Wydz. IV SB WUSW w Białymstoku w ramach krypt. „Redaktor”;
1985 rozpracowywany przez Wydz. III BS SB MSW w Warszawie w ramach krypt. „KOS-II” (IPN BU 0258/524);
1986 Rozpracowywany – lista osób w zainteresowaniu SB z 4.11.1986;
- 1989 Uczestnik założycielskiego zebrania Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Warszawie;
20 VI 1991, Członek – SDP, (nr PL 196) Międzynarodowej Federacji Dziennikarskiej (IFJ): Sekretarz Generalny /-/ Dariusz Fikus, Sekr. Generalny /-/ Aidan White, Prezydent /-/ Mia Doornaert;
1990-1999 Pracownik Wydawnictwa Medycznego „Sanmedica”, m.in. na stanowisku redaktora technicznego i kierownika produkcji wydawniczej. Od 1999 na rencie;
2004-2008 Ławnik sądowy (Sąd Okręgowy Wydz. Karny w Warszawie; Wojskowy Sąd Okręgowy Wydz. Karny w Warszawie). Od 2009 na emeryturze;
2011 Współautor książki „NSZZ FMO. Ludzie, fakty, daty. 1981-1982”. Białystok 2011; Członek Stowarzyszenia Klubu Więzionych, Internowanych, Represjonowanych w Białymstoku; Członek Zarządu – Stowarzyszenia Ruchu Społecznego KOS w Warszawie; Członek Honorowy Stowarzyszenia SFMO „Godność”;
Wyróżniony:
- Wyróżniony Odznaką Honorową NSZZ Policjantów w 25-lecie powstania ZZ FMO za udział i pomoc w jego tworzeniu na terenie Białostocczyzny (23.05.2006);
- Odznaką Honorową Klubu Więzionych, Internowanych, Represjonowanych w Białymstoku (12.12.2006);
- Medalem XX-lecia NSZZP (17.11.2010);
- Członek Honorowy Stowarzyszenia b. funkcjonariuszy MO represjonowanych za działalność związkową i polityczną w latach 1981-1989 „Godność” (21.11.2011);
- Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (29.11.2011). Pani Zofia Romaszewska: …to straszne co pan mówi o Mikusińskim, (dot. notatki Kiszczaka z 3.06.81, – dot. Mikusińskiego, odkrytej w 2019 r.)… to Wiktor będąc w Kapitule Orderów nie zgodził się, aby pan otrzymał Krzyż Kawalerski;
- Medalem XXV-lecia NSZZ Policjantów (28.04.2015);
- Odznaką 30-lecia i 35-lecia Ruchu Reformatorsko-Związkowego w organach MO (1.06.2016);
- Medalem „Chwała Niepokornym – 13.XII.1981. Białystok” (9.12.2016);
- Medalem w 35. Rocznicę wprowadzenia stanu wojennego NSZZ „Solidarność”. Komisja Krajowa 1980-2015. (31.12.2016);
- Medalem „Nasz Honor dla Godności Polski” – SFMO „Godność” (30.09.2018);
- Odznaką Honorową Działacza opozycji antykomunistycznej i osoby represjonowanej z powodów politycznych „Za zasługi dla Niepodległości 1956-1989” ** (leg. nr 10937, 29.10.2018r);
- Medalem 100-lecia Powstania Policji Państwowej – za zasługi dla NSZZ Policjantów (28.09.2019);
- W dniu 25 września 2022 r., w czasie XXI Jasnogórskich Spotkań Środowiska Policyjnego w sposób szczególny został uhonorowany „wbiciem imiennego gwoździa w drzewiec sztandaru Stowarzyszenia SFMO „Godność” Edmund Lajdorf – w 1981 członek prezydium Zarządu Regionu NSZZ Solidarności w Białymstoku – wraz z gen. insp. KG Policji Jarosławem Szymczykiem, przewodniczącym ZG NSZZP Rafałem Jankowskim, w-ce przewodniczącym ZG NSZZP Markiem Osiejewskim, Prezesem SFMO „Godność” mł. insp. Policji w st. spocz. Julianem Sekułą, członkiem Zarządu SFMO sierż. Krzysztofem Urbańczykiem, a także z przewodniczącymi Wojewódzkich Zarządów NSZZPolicji”. Sztandar poświęcony podczas Mszy św. na Wałach Jasnej Góry w Częstochowie przez Jego Ekscelencję ks. Arcybiskupa dr. Wiesława Lechowicza delegata Konferencji Episkopatu Polski ds. Duszpasterstwa Policji, czym doceniono wybitne zasługi Edmunda Lajdorfa na rzecz niniejszego Stowarzyszenia w okresie działań opozycyjnych przeciwko reżimowi komunistycznemu 1981-1989 jak i w obecnym czasie”.
Wyróżniony, bo walczył o wolność, demokrację, o poszanowanie prawa człowieka. O Niepodległą Polskę.
………………………………………………………………………………………………………………
Opracowano na podstawie materiałów m.in. ze Stowarzyszeń: „WIR”, „SFMO – GODNOŚĆ”, „SRS KOS”;
Materiałów z Instytutu Pamięci Narodowej oraz dokumentów Pana Edmunda Lajdorfa.
Bernard Bujwicki – Białystok, b. v-ce przewodniczący ZR „S” – „PIERWSZEJ Solidarności”; Internowany. Członek Stowarzyszenia: Więzionych, Internowanych, Represjonowanych. M. in. odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, „Krzyżem Wolności i Solidarności”. /-/
Julian Sekuła – Lublin, por. Związku Zawodowego FMO, /ten, który w grudniu 1981r. zatrzymał ZOMO przed Stocznią Szczecińską/; represjonowany; mł. insp. Policji w st. spocz. Prezes Stowarzyszenia: SFMO „Godność”. M.in. odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, „Krzyżem Wolności i Solidarności”. /-/
Tomasz Trepka – Warszawa, b. działacz „S”, współzałożyciel Wydawnictwa Społecznego KOS Warszawa. Szef szkoleń podziemnych drukarzy; represjonowany. Przewodniczący Stowarzyszenia: Ruchu Społecznego KOS. M.in. odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski, Odznaką Honorową Działacza opozycji antykomunistycznej… „Za Zasługi dla Niepodległości 1956-1989”. /-/
>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>
** „Prezes IPN dr Jarosław Szarek. Warszawa, dnia 18 października 2018 r. DECYZJA NR 5869/OP/2018”
. „Stwierdzam, że Pan Edmund Lajdorf, s. Czesława, ur. 11 listopada 1944r. w miejscowości Burg:
1.nie był pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa państwa i
2.w archiwach IPN – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu nie zachowały się dokumenty wytworzone przez niego lub przy jego udziale, w ramach czynności wykonywanych przez niego w charakterze tajnego informatora lub pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji przez organy bezpieczeństwa państwa. (…). Ostatni – dot. ZSKO – z w/w dokumentów dot. Edmunda Lajdorfa został wytworzony bez udziału wnioskodawcy (…). /-/ Prezes IPN dr Jarosław Szarek”.
[Dwukrotna lustracja (szukano szpiega!, 6. miesięczne niemowlę ur. w niewoli niemieckiej –…przynależności do niemieckich organizacji militarnych i politycznych, decyzja dyr. arch. IPN Małgorzata Kruk z Gdańska)
Ostatni… jednostronicowy wydruk elektroniczny ZSKO-88, tylko poz. 1. /z 8./, sfałszowana, dopisana przez SB po 1986 roku. Opis w bezpośrednim piśmie do Prezydenta RP, Premiera, Marszałek… „Oskarżam pracowników IPN” z 10.04.2021, oraz opis organizacyjny ZSKO (Zintegrowany System Kartotek Operacyjnych) w piśmie z 1.06.2021, jako odpowiedź na ponowne kłamliwe pismo Prezesa IPN z 6.05.2021 do Prezydenta.., rozszerzone pismo (z 1.06.21) z dopiskiem z 5.01.2024 do Prezesa IPN Karola Nawrockiego – dot. fałszerstwa dokumentów, i przyznawanie KWiS dla tajnych współpracowników (tw) służby bezpieczeństwa – w tym pracownikowi IPN z Białegostoku.]
Prezes Szarek. 2018 r.: …w uzasadnieniu decyzji zapis w ZSKO-88 został uznany w świetle ówczesnych przepisów ustawy o działaczach opozycji (…), jako wytworzony bez udziału wnioskodawcy. (s.3… Ostatni z ww. dokumentów dot. Edmunda Lajdorfa został wytworzony bez udziału wnioskodawcy…). Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, iż w zasobie archiwalnym IPN nie odnaleziono dokumentów wytworzonych przez Wnioskodawcę lub przy jego udziale w ramach czynności wykonywanych w charakterze tw lub pomocnika przy operacyjnym zdobywaniu informacji. Brak jest również dokumentów świadczących o tym, że Wnioskodawca był pracownikiem, funkcjonariuszem lub żołnierzem organów bezpieczeństwa państwa.) /-/
Wytworzony bez udziału wnioskodawcy [tz. dopisany/sfałszowany przez SB, wcześniej potwierdzony przez Sąd Okręgowy w Warszawie 21.10. 2009 r. – syg. VIII Ko 299/08. Sędzia /sprawozdawca/ SO Tomasz G. Całkiewicz, SSO E. Grochowska-Szmitkowska, SR /del/ J. Grabowska; Prok. A. Jóźwiak i J. Polanowski poparli wyrok!]. Tak więc KWiS powinien być przyznany. Od 2015 r. analizowano (chociaż wnioski pozytywnie zostały rozpatrzone przez pracowników IPN…, i IPN doszedł do wniosku, że trzeba wprowadzić nową ustawę… o ZSKO!, co wykluczało wg BP IPN Edmunda z otrzymania KWiS. (DRUK NR 3270, 6.03.’19) w kwietniu 2019 roku Sejm wprowadza zmiany: w art. 15a po ust. 2 pkt 3 dodaje literę a. (3a). Zmieniono Ustawę ze względu na jeden przypadek w Polsce (sfałszowany jednostronicowy wydruk elektroniczny ZSKO-88, jedna pozycja – krótkie, zbiorcze zestawienie różnych informacji, w którym nie ma zapisu „zarejestrowany”. Brak jest numeracji. Brak powód zdjęcia z ewidencji. Brak protokołu zniszczenia materiałów (data, nr). Brak dokumentów potwierdzających ten sfałszowany wpis) przeciwko jednemu obywatelowi, który wykrył fałszerstwo. I to kontynuuje teraz Prezes Nawrocki!
Materiały archiwalne z zasobu IPN m.in.:
IPN Gd 003/166 t.17 (kryptonim „Klan”/”Związek”, ochrona operacyjna działalności NSZZ „S” w Gdańsku – poszukiwany w trybie doraźnym do internowania, z dn. 27.12.81); IPN Gd 003/176, k.170; IPN Bi 011/66; IPN
Bi 012/236; IPN Bi 012/566; IPN Bi 012/588; IPN Bi 0037/186 t.1, k. 21, 22; IPN Bi 0037/186 t.2, k.14; IPN
Bi 0037/199 t. 4, k. 6; IPN Bi 0044/198; IPN Bi 0044/199; IPN Bi 0044/200; IPN Bi 0044/204; IPN Bi 0044/205; IPN Bi 0044/206; IPN Bi 0044/207; IPN Bi 0044/210; IPN Bi 0044/211; IPN Bi 047/2227; IPN BI 452/27046;
IPN BU 0222/270; IPN BU 0258/524; IPN BU 0582/227 t.1-5; IPN BU 1004/140019; IPN BU 01255/614/J (7576); IPN BU 0222/396; IPN BU 1471/174; IPN BU 2950/1…
Sąd Okręgowy w Warszawie VIII Wydz. Karny syg. VIII Ko 299/08; Akta śledztwa ZZ FMO (sierż. Krzysztof Florczykowski, sierż. Andrzej Radzicki, sierż. sztab. Eliza Kustra. syg. akt. IIIK 707/82, Prok. Woj. B-stok.) –
IPN Bi 07/410; OKBZ przeciw Narodowi Polskiemu w Białymstoku. (S. 85/10/Zk)
26.07.2025
