130 tysięcy złotych dla prywatnego podmiotu za zarządzenie Prezydenta Miasta Stołecznego! Czy naprawdę zarządzenia nie potrafią napisać sami urzędnicy? Trzeba powiedzieć, iż prezydent Trzaskowski jest bardzo hojny, tylko że nie ze swoich, ale pieniędzy podatników.
Autorem zarządzenia Prezydenta M. St. Warszawy Rafała Trzaskowskiego w sprawie wprowadzenia „standardów równego traktowania” w stołecznych urzędach (nr 822/2024 z dn. 8.05.2024), czyli zakazującego wieszania krzyży w budynkach warszawskich urzędów, zabraniających pracownikom urzędów eksponowania symboli religijnych na swoich biurkach oraz nakazującego urzędnikom jak mają zwracać się do osób transpłciowych lub niebinarnych, używając preferowanych przez nich zaimków – jest podmiot zewnętrzny tj. fundacja „Instytut Miast Praw Człowieka”.
https://bip.warszawa.pl/NR/exeres/55281F81-693C-4E0A-B176-97856994CA36,frameless.htm
Wybór dokonano niby w drodze konkursu. Za wykonaną pracę Fundacja otrzymała dokładnie 129.910 złotych.
Konkurs na opracowanie dokumentu został ogłoszony 5 kwietnia ubiegłego roku. Fundacja, która go wygrała, zaledwie miesiąc wcześniej – 8 marca 2023 – zmieniła w Krajowym Rejestrze Sądowym prowadzonym przez Sąd Rejonowy Gdańsk–Północ w Gdańsku VII Wydział Gospodarczy KRS (Czemu z Gdańska?) swoją nazwę z „Otwarte Idee” na „Instytut Miast Praw Człowieka” oraz cele statutowe, dodając do nich „wsparcie procesów tworzenia i wdrażania polityk wewnętrznych instytucji i organizacji”. To dzięki tej zmianie fundacja mogła idealnie wpasować się w wymagania konkursowe.
Jak słusznie zauważa Ordo Iuris – niełatwo jest uwierzyć w przypadkowość tych zmian, a pytania o uczciwość konkursu nasuwają się same. Tym bardziej, gdy dowiemy się, kim są ludzie, którzy konkurs wygrali.
Przed ogłoszeniem wyników konkursu, do zarządu fundacji dołączono Katarzynę Wilkołaską, która od 2019 do 2021 r. pełniła w warszawskim ratuszu funkcję pełnomocniczki Rafała Trzaskowskiego ds. kobiet, a w latach 2021-2023 była asystentką skrajnie lewicowej europosłanki Sylwii Spurek.
W radzie fundacji „Instytut Miast Praw Człowieka” od 2023 roku zasiadają zadeklarowane aktywistki LGBT Marta Abramowicz i Anna Strzałkowska, które znane są z nienawistnych ataków na Kościół katolicki. Abramowicz była kiedyś prezesem stowarzyszenia Kampania Przeciw Homofobii, zastępując na tym stanowisku Roberta Biedronia. W lutym 2024 roku kobieta udzieliła wywiadu pt. „To kobiety powstrzymały Kościół. Mężczyźni stworzyli piekło kobietom w imię Boga”.
Z kolei Strzałkowska zajmowała stanowisko prezesa w Stowarzyszeniu na rzecz osób LGBT „Tolerado”, a teraz zasiada w zarządzie fundacji „Tęczowe Rodziny”. Aktywistka w listopadzie 2020 roku w wywiadzie dla jednego z periodyków LGBT wezwała do zniszczenia Kościoła katolickiego, mówiąc „niech runie, taki Kościół niech runie”.
Widzimy zatem, że praca nad dokumentem, który miał w teorii zapewniać mieszkańcom Warszawy równe traktowanie i „neutralność” urzędów, nie miała z tą „neutralnością” od samego początku nic wspólnego. Przygotowanie dokumentu powierzono bowiem osobom znanym z nienawiści do chrześcijan i z jednoznacznego, osobistego zaangażowania w propagandę i wdrażanie agendy ruchu LGBT.
Ale abstrahując od kwestii prawidłowości procedur i ideologicznych przesłanek którymi się kierowano, czy normalne jest że dokumenty urzędowe sporządzone są przez podmioty prywatne i że są oni wynagrodzeni przez organa publiczne? Czy to przypadkowo nie jest wyprowadzenie pieniędzy publicznych do prywatnej kieszeni?
A przypadkiem czy nie to zarzuca Koalicja Obywatelska swoim rządzącym poprzednikom z PIS?
